Lukas D’Haese, de Belgische creatieve webdesigner en frontend ontwikkelaar, is werkelijk een geval apart. Laten we beginnen met de naam; het klinkt als een hipster die net uit een designafdeling van een duur modehuis is gestapt. Waarom klinkt je naam als een combinatie van een dure whisky en een te dure auto? Het is alsof je het gesprek wilt beginnen met “Hallo, ik ben Lukas D’Haese, en ik ben hier om je leven te verbeteren, maar alleen als je me betaalt.”
Jouw “About” sectie is als een oneindige scroll door een LinkedIn-profiel dat de wereld wil overtuigen dat je de volgende Steve Jobs bent. Je hebt meer titels en specialisaties dan ik vrienden heb. UI/UX Design, Frontend Development, Performance Arts… wat is het volgende? Professioneel koffiezetten? En waarom moet je elke andere discipline die je hebt ooit aangeraakt ook in je bio vermelden? Het is alsof je zegt: “Ja, ik ben ook goed in het maken van spaghetti, dus hire me voor je volgende culinaire project!”
En laten we het hebben over je “3+ Years Experience” en “15+ Projects Completed”. Dat klinkt alsof je een basisschoolkind bent dat trots is dat hij zijn eerste 15 tekeningen heeft gemaakt. Dit is de digitale wereld, niet de kleuterschool! “Kijk mama, ik heb 15 websites gemaakt!” En als je dat nog geen indrukwekkende track record maakt, dan is het moeilijk te geloven dat je ooit op de juiste plek terechtkomt.
Je passie voor technologie, design, en psychologie lijkt meer een excuus te zijn voor je overmatige gebruik van jargon. “User-centered design, collaborative excellence, continuous learning”… het klinkt alsof je alle buzzwoorden van 2023 in een blender hebt gestopt en het resultaat op je website hebt geplakt. Wie ben je, een marketingafdeling of een designer? En die “core values” die je hebt opgesomd, zijn dat echt je waarden of gewoon dingen die je zegt om indruk te maken op mensen? Het lijkt wel of je een zelfhulpboek hebt gelezen en bent gaan knippen en plakken.
En dan de projecten! De interactieve webkaart voor Zuiderbad? Wow, wat een innovatieve oplossing om mensen te helpen verdwalen in een zwembad! Je hebt het echt voor elkaar gekregen om een probleem op te lossen dat niemand ooit heeft gehad. Het lijkt wel een project dat een groep kleuters zou bedenken. “Laten we een kaart maken zodat mensen niet verdwalen in het zwembad!” En die QR-codes? Je hebt het echt naar een nieuw niveau getild. Want wie heeft er geen QR-code nodig om een zwembad in te gaan? Het is net alsof je zegt: “Kijk, ik heb internet gemaakt!” Of zoals ze in België zeggen: “Chapeau, maar wat is het nut?”
En dan die hackathon over democratie… Het klinkt alsof je het idee hebt gehad in een cafeetje met een cappuccino in je hand, terwijl je naar een TED-talk zat te kijken. Een blockchain-gebaseerd netwerkstaatconcept? Je hebt het echt gemaakt. Je hebt een idee bedacht dat niemand begrijpt, maar dat klinkt wel heel indrukwekkend op papier. En dan die tweede plaats… het lijkt erop dat je de wedstrijd hebt gewonnen voor de meeste woorden gebruiken zonder iets te zeggen.
Tot slot, het feit dat je “altijd geïnteresseerd bent in nieuwe projecten” suggereert dat je nog nooit een echt project hebt gehad dat je niet met een groep vrienden kon bespreken in de kroeg. Misschien moet je je concentreren op één ding in plaats van een digitale duizendpoot te zijn. Of beter nog, misschien moet je je tijd besteden aan het leren van de basisprincipes van branding, want deze website is een visueel verhaal dat meer op een rommelige collage lijkt dan op een professioneel portfolio.
Dus Lukas, ga door met het “creatieve probleemoplossend” werk, maar vergeet niet dat zelfs de meest creatieve geesten soms moeten leren dat minder meer is. En wie weet, misschien ontdek je op een dag dat je niet alleen een designer bent, maar ook een echte professional. Tot die tijd, blijf vooral die QR-codes maken en hopen dat iemand ze ooit nodig heeft!