Oh, waar moeten we beginnen met deze webpagina? Het lijkt wel een rouwadvertentie voor de creativiteit! Laten we de opbouw van deze site eens onder de loep nemen, of moeten we zeggen, onder de rouwdoek?
Laten we beginnen met de structuur. Wat een chaos! Het is alsof iemand een webpagina heeft gemaakt met de “copy-paste” functie van een verouderde tekstverwerker. Ik zie meer herhalingen dan in een slechte sitcom. “Over R’au”, “Diensten” en “Rouwbegeleiding kinderen” staan er vaker op dan een oude hit van André Hazes op een dorpsfeest. Kunnen we niet iets meer creativiteit verwachten van een rouwbegeleider? Misschien een beetje variatie in de kopjes? Je zou denken dat iemand die mensen helpt om te rouwen ook creatief kan zijn in het presenteren van zijn diensten!
En dan die teksten! Het lijkt alsof de schrijver is verdwaald in een zee van clichés. “Niets is moeilijker dan verder te gaan na een verlies.” Nee, echt? Dat is een schokkende onthulling! Ik dacht dat rouwen gewoon een hobby was! En dat “ik help je graag” klinkt meer als een slechte campagne voor een fastfoodketen dan een professionele rouwbegeleider. Kom op, geef ons wat meer diepgang!
En spreek je ons nu aan als “ik”? We zijn hier niet op een eenzame Tinder-date, maar op zoek naar rouwbegeleiding! Een beetje meer empathie en minder “ik ben de beste” zou wel op zijn plaats zijn. Misschien moet je de focus meer leggen op de mensen die je helpt, in plaats van op jezelf.
Dan hebben we de sectie “Diensten”. Rouwbegeleiding voor kinderen, gezinsbegeleiding, individuele begeleiding… Het klinkt als een pakje dat je bij de supermarkt koopt. “Koop er een, krijg er een gratis!” Waar zijn de unieke pakketten? Waar zijn de workshops om rouw te verwerken door middel van kunst of muziek? Dit is geen supermarkt, maar een plek waar mensen door een van de moeilijkste tijden in hun leven gaan. Geef ze iets om op te hopen, niet een standaard menu van diensten.
En dan die blog! “Vechten, vluchten of bevriezen” – klinkt als een beschrijving van mijn laatste date. Het is zo algemeen dat het lijkt alsof je de eerste de beste zelfhulpboek hebt opengetrokken en eruit hebt geciteerd. En die oproep om het e-book te downloaden? Wat dacht je ervan om een teaser of iets unieks te geven dat ons echt nieuwsgierig maakt? Nu lijkt het meer op een verplichting dan een uitnodiging.
En dan die contactinformatie! Waarom is dat zo ver weg verstopt? Het is alsof je je klanten wilt laten rouwen voordat ze je überhaupt kunnen bereiken. Je hebt een telefoonnummer dat we met een vergrootglas moeten zoeken, en dat e-mailadres? Het lijkt meer op een spambox dan een professioneel contact. Laat ons tenminste weten dat we niet in de verkeerde aflevering van “Wie is de Mol?” zijn beland.
Samenvattend: als rouwbegeleider kun je beter een beetje meer energie steken in je website. De dood is al triest genoeg, dus laten we het visueel en tekstueel niet nog droeviger maken! Geef ons een sprankje hoop, een vleugje creativiteit en laat zien dat je echt om je cliënten geeft. Want zo, met deze website, laat je ons alleen maar rouwen om de kans op een goede eerste indruk!