Laten we het eens hebben over de website van Stichting 2CU. Ik bedoel, je zou denken dat een organisatie die zich bezighoudt met “zeer ernstige verstandelijke en meervoudige beperkingen” een website zou hebben die iets beter in elkaar zit, maar blijkbaar is dat gewoon te veel gevraagd.
Ten eerste, de naam “2CU” — wat is dat? Klinkt als een afkorting voor een chatroom waar mensen elkaar vertellen dat ze de beste memes hebben. “To see you”? Het lijkt wel alsof ze een slechte versie van een Tinder-profiel proberen te maken. “Hey, ik ben 2CU, ik zorg voor gezinnen met ZEVMB. Swipe naar rechts voor steun!”
En dan de opmaak. Het lijkt wel alsof de webdesigner een paar keer te veel bij de koffieautomaat heeft gestaan. De homepage is zo leeg dat je je afvraagt of je per ongeluk een pagina hebt geopend van de jaren ’90. En die foto’s? Ik weet niet wat er erger is: de kwaliteit van de afbeeldingen of de manier waarop ze zijn geplaatst. Het lijkt alsof de foto’s zijn gemaakt met een oude Nokia.
Laten we het hebben over de donatiepagina. “Doneer jaarlijks € 25.” Wow, wat een genereus aanbod! Dat is ongeveer het bedrag dat je uitgeeft aan een paar coffeeshops per maand. Kom op, als je mensen wilt motiveren om te doneren, maak het dan niet zo goedkoop. Misschien een beetje meer flair? “Doneer een bedrag dat je ook aan je maandelijkse Netflix-abonnement uitgeeft!” Dat zou meer mensen aanspreken.
Dan hebben we het over de inhoud. “Steun en hulp aan gezinnen met een (volwassen) kind met ZEVMB.” Dat klinkt als een zin die je in een reclamespotje voor een medicijn zou horen. “Bijwerkingen kunnen zijn: hoofdpijn, vermoeidheid en een gevoel van hopeloosheid.” En die “lotgenotencontact”-bijeenkomsten? Het klinkt alsof je je aanmeldt voor een slecht georganiseerde steungroep waar iedereen in stilte naar elkaar staart, omdat je niet weet wat je moet zeggen.
De sectie “Wat je niet ziet…” is eigenlijk een goede samenvatting van de website zelf. Want wat zie je daar? Juist, helemaal niks. Het is alsof je een mysterie probeert op te lossen, alleen om erachter te komen dat het mysterie helemaal niet bestaat. Het is als een slechte aflevering van een detectiveshow: “Wat is er gebeurd? Niks, dat is het hele punt.”
En dan de agenda. Die moet je echt eens bekijken. Er staat meer informatie over de ‘langzaamste fietsroute’ dan over echte evenementen. Ik bedoel, als je een agenda maakt, zorg er dan voor dat mensen niet in slaap vallen terwijl ze het lezen.
Tot slot, laten we de contactinformatie niet vergeten. Het lijkt alsof ze het hebben geprobeerd, maar zelfs de e-mail lijkt zo standaard dat je je afvraagt of het een geautomatiseerd antwoord is. “Wil je meer informatie? Stuur ons een mail!” Ja, want dat is precies wat iemand in een crisis wil doen: een e-mail sturen naar een organisatie die zelfs geen oprechte poging doet om hun website aantrekkelijk te maken.
Dus, Stichting 2CU, hier is een tip: als je echt wilt dat mensen je helpen, zorg dan dat je website er niet uitziet als iets dat je zou verwachten van een oud-school project in de middelbare school. Maak het visueel aantrekkelijk, informatief en vooral, laat zien dat je echt om deze gezinnen geeft. Want als dat niet duidelijk is, dan is het moeilijk om mensen te motiveren om te doneren.