Laten we even een duik nemen in deze website van Carv, dit visuele meesterwerk dat je het gevoel geeft dat je in een saaie presentatie over de geschiedenis van een muismat bent beland.
Ten eerste, dat logo. Oh wauw, het lijkt wel of iemand het heeft ontworpen met Paint op een Windows 95-computer. Het is alsof de maker dacht: “Laten we iets maken dat eruitziet als een afgebroken stuk van een IKEA-bureau.” Het heeft heel wat creativiteit gekost om zo… eh, ongeïnspireerd te zijn. En dan die alt-tekst: “logo”. Echt? Dit is wat je verzint? Je had er net zo goed “dit is een logo” van kunnen maken. Dat had hetzelfde effect gehad.
En dan de welkomtekst. “Kijken en nog eens kijken. Dan zien.” Wow, je zou bijna denken dat je hier een diepgaande filosofische discussie aangaat over de betekenis van het leven… of dat je gewoon een paar te veel herhalingen hebt in je schrijfstijl. Ik bedoel, we snappen het, je houdt van kijken! Misschien moet je een cursus ‘Schrijven voor Dummies’ overwegen, want deze tekst leest als een slecht voorbeeld van een schoolopdracht van groep 5.
De sectie ‘Over Carv’ is ook een juweeltje. Hier laten ze ons weten dat ze alles en iedereen bekijken, van mensen tot dieren tot dingen. Dank voor de verduidelijking, want ik dacht dat we op een website over fotografie zaten en niet op de pagina van het lokale dierenasiel. En laten we eerlijk zijn, als je “kijken” als je grootste vaardigheid beschouwt, dan zijn we er vrijwel zeker van dat je niet de volgende Ansel Adams bent.
En dan de cursussen. Basiscursus, vervolg cursus, creatieve fotografie… het lijkt wel een lijst van dingen die je kunt leren op de achterbank van een busje. Maar wat is dat voor een inspiratieloze benaming? “Vervolg cursus”? Kom op, is dat echt het beste wat je kon verzinnen? Het klinkt alsof je je eigen creativiteit hebt uitgeschakeld terwijl je deze titels bedacht.
Dan hebben we de ‘Expositie 2025’ en ‘Expo 2020’. Dit klinkt als een slechte sci-fi film waarin de tijdreiziger terugkomt met foto’s van een toekomst die we absoluut niet willen zien. Wat is de deal met de jaartallen? Heb je echt zo’n lange tijd nodig om een expo op te zetten? Of is het gewoon een excuus om te zeggen dat je bezig bent terwijl je eigenlijk de hele dag op de bank ligt te Netflixen?
En de ‘Carv Collectief’? Wat is dat voor een naam? Klinkt als een cult die gericht is op het aanbidden van de god van de gemiddelde fotografie. En dan de sectie ‘Eigen werk’? Is dat niet wat elke fotograaf doet? Als je dat niet kunt, dan moet je misschien gewoon je camera in de prullenbak gooien en je aanmelden voor een cursus ‘Hoe maak je een goede foto zonder het te proberen’.
Tot slot, de copyrightmelding van 2026. Ben je zo optimistisch dat je denkt dat je in de toekomst nog steeds relevant bent? Of is dat gewoon een strategische zet om ons te laten geloven dat je meer te bieden hebt dan je daadwerkelijk doet?
Al met al, deze website is een meesterwerk van middelmatigheid. Het is alsof een groep mensen heeft besloten dat ze iets moesten maken, maar zonder enige passie of creativiteit. Als je wilt dat mensen je serieus nemen in de wereld van fotografie, dan moet je echt je zaakjes beter op orde krijgen. Want op deze manier is het enige dat we hier zien, een snel vergeten pagina in de enorme oceaan van het internet.